dinsdag 19 augustus 2014

Kenji - Meetrillen met de hond

















Zo kan je het natuurlijk ook verklaren, die wazige foto. Eigenlijk was ik gewoon best moe toen ik de foto ging nemen en had ik niet voldoende rust genomen voor een steunpunt.

Dit is Kenji. Kenji is de hond van een goede vriendin (Sanne) van me, die hem nu sinds zaterdag (16/8) heeft. En Kenji is een kleine chihuahua van 2.5 jaar. Het is gecastreerde reu in de kleur blue-merle en hij heeft mooie blauwe ogen. Hij is mooi gebouwd, al is hij wel erg klein. Waar op dit moment het meest aan gewerkt wordt, is het feit dat hij niks kent. Hij werd met de massa gevoerd, hij werd met de massa de tuin in gelaten en hij werd  met de massa weer naar binnen gehaald. Zijn vorige eigenaars hadden een nieuwe hond en hij matchte daar niet mee, dus hij moest weg.

Kenji kent niks, hij begint nu zijn naam te leren. En ik ben gisteren begonnen met hem te leren wat een clicker betekent. Aangezien hij ook nog geen zit kent, is het wel wat lastig. Maar hij vindt het ook nog spannend om mij te benaderen, dus ik heb het gekoppeld aan kom en een stukje eendenborst in mijn hand. Blijkbaar wordt zit niet zijn eerste commando.

Het wandelen is voor hem ook wennen. Aan het riempje liep hij eerder eigenlijk niet, hij kwam uberhaupt eigenlijk zelden verder dan de tuin. En nu is hij bij een wandelaar terecht gekomen. Gisteren heeft hij zijn eerste echt lange wandeling gehad (op en neer winkelcentrum met een lusje). Stukjes heeft hij dan ook op de arm gezeten. Het is een rondje van ongeveer een uur, 4km denk ik. En toen begon het ook nog eens met vlagen te regenen.

Regen kent/snapt hij dus ook niet. Dus wij gaan schuilen, hij blijft bibberend en wel in de regen staan. Hij bibbert toch af en toe wel van de spanning, maar dit bleek gewoon van de kou te zijn. Dus weer op de arm, en uiteindelijk ook nog een stukje ingewikkeld in mijn reservevestje het laatste stukje naar mijn huis.

Tussendoor zijn we ook nog even naar de Happy Pets geweest, de dierenwinkel die we supporten. Daarom moesten we in de eerste plaats namelijk naar het winkelcentrum. Voor Kenji moest een zak voer gehaald worden (5 kg dog lovers gold, ocean fish and sweet potatoe), en hij had van mij nog geen cadeautje gehad. Nu mocht ze al even mijn beige-bruine 1.80-lijn lenen, omdat ik geen fan ben van rollijnen (echt alleen geschikt om de hond in de tuin mee vast te leggen onder toezicht). Maar het had nog een voordeel, want nu kon ik direct zien of dit type lijn geschikt was voor zo'n klein hondje.

Lang verhaal kort te maken: terwijl zij aan het overleggen was over het voer, heb ik een 1.80-lijn, halsband, clicker (allen rood als zijn tuigje) en aluminium adreskokertje uitgekozen. En daarnaast ook nog stukjes eendenborst. Want bij zo'n klein hondje telt iedere beloning eigenlijk ook echt als voer, zeker als je begint met clickeren (en er dus nog redelijk grote hoeveelheden doorheen gaan), dus dan moet je wel voor iets gezonds gaan. Volgens Sanne ging Kenji van Verwende chihuahua, naar Super verwende chihuahua. Ik vond het gewoon bij de puppy-uitzet horen waar iedere herplaatser nog recht op heeft.

En als ik haar echt aanraad om met gewone lijn te lopen, een adreskokertje om te doen en te trainen met clicker, dan is dat natuurlijk wel het meest voor de hand liggende cadeau. En ik vind dat ook gewoon leuk om te geven. Onderweg, tijdens het regelmatig schuilen voor weer een bui, direct begonnen met clickeren. En aan het einde van de dag benaderde hij me steeds vaker. Hij vond me aan het begin behoorlijk eng

We gingen naar mijn huis, aan het einde van de wandeling. Ik had namelijk nog een voerbox staan die ik tijdelijk niet gebruikte. Dan kon zij inschatten hoeveel liter ze nou werkelijk nodig ging hebben om het voer op te slaan. Dit was een 24L box, ze kan wel af  met 18-20L. Maar voor nu is het zo goed, want voor nu ruimt het lekker op op mijn kamer, en zij is er blij mee. Mocht ik hem op termijn nog terug willen, dan geef ik dat aan en dan is dat geen probleem. Terwijl we hier even zaten heb ik voor Kenji een jas gemaakt. Ik met voor het hebben van een jas voor de hond, niet omdat ik vind dat hij die altijd om moet hebben, maar wel  omdat ik vind dat je hem om moet kunnen doen. Er zijn namelijk 3 mogelijkheden bij een hond die het koud heeft:
1) hem laten bibberen, het is een hond (echt niet mijn ding, ook een hond kan het koud hebben)
2) korter wandelen (beweging is goed voor een hond)
3) een jas aantrekken (maar dan heeft je hond een jas aan)
Het lijkt me duidelijk dat ik voor 3 ga. Ik ben er geen fan van, maar van de rest van de opties ben ik nog minder fan. En dus heb ik het fleecedeken gepakt waar al wat happen uit zijn vanwege het ene of het andere dek, keek ik nog een keer naar Kenji en knipte ik er een vierkante lap stof uit, die uiteindelijk verbazingwekkend goed op maat bleek te zijn. Steekje aan de voorkant, steekje minder aan de voorkant want nu past hij niet over zijn kop, en toen was hij klaar. Als de hond straks wat mee gewend is, komt er ook nog een keer een staartlusje aan. Maar voor nu is het even geschikt, en met tuigje aan blijft hij toch wel zitten.

En zo ging Kenji van Super verwende chihuahua naar Ultra Verwende Chihuahua. En ik vond nog steeds dat er gewoon aan de basisbehoeften voldaan werd. En dat beestje vindt het allemaal goed. Hij snapt er geen hout van, vindt het allemaal spannend en raar, maar hij accepteert het, hij legt zich er bij neer. En dus kan het allemaal.

Voor de rest zijn we even op en neer geweest naar een dorp waar Sanne nog wat moest regelen en hebben we boodschappen gedaan. Eerst voor ons eigen avondeten (we hadden honger!) en daarna voor de voorbereidingen van de AID infomarkt van morgen. En we hebben nog de polo's gehaald, die zijn echt ontzettend goed gelukt.

En ze hebben er reflecterend geel om mee te bedrukken! Dat betekent dat we onze Bijensupport-polo's daar kunnen laten bedrukken. We wandelen veel, en er zit een heel verhaal achter (misschien een volgende keer), maar we wilden graag polo's met reflecterende strepen en de tekst bijensupport (of jassen, of hesjes, maar dat is even niet verder van belang), maar we wisten niet waar we dat konden laten drukken binnen onze prijsklasse. En nu dus wel! Heel tevreden ermee.

En 's avonds waren we op, dus toen hebben we besloten het morgenochtend (nu dus) af te maken. Om 9 uur heb ik met Sanne afgesproken, maar ik was min of meer uitgerust en stuiterde zowat mijn bed uit. En het is koud op  mijn kamer, dat ben ik niet meer gewend. Het is ook serieus koud buiten (vanmorgen 6°C met gevoeltemp. van 4°C) dus dat helpt ook niet mee. Ach, ik pas me er vanaf september wel weer op aan.
















Dagboek in 6 woorden: Kenji, puppie-uitzet, moe, SFO, AID voorbereiden

Geen opmerkingen: