donderdag 2 oktober 2014

"Jij stapte toch net uit die Jaguar?"

"Huh?"
"Ja, je rechter achterband is lek."
"Ik kwam van de Alto."
"Wat?"
"Ik kwam uit de Alto."
"oh..."
"Maar toch bedankt voor het melden."

En daar ging die jongeheer in zijn Golf station weer, mijn dag nog een beetje beter gemaakt hebben. Blijkbaar vond hij wel dat ik stylish genoeg was om uit de Jaguar te komen. Al heeft hij waarschijnlijk mijn hele Alto nooit gezien.



Een hele oude foto, maar dat is mijn Alto. Met aangepast kenteken overigens. Het juiste kenteken zit erop. Een kleintje, een 1.0, maar ik ben er gelukkig mee. Zelfs al is het geen Alfa Romeo en zelfs niet eens een italiaan. Maar het is wel mijn MeepMeep. (en het is ook mijn Twitter-account, volg me gerust)

De dag werd beter gemaakt, zoals ik zei. En dat kwam omdat ik vandaag mijn colloquium gehad heb. Daar zag ik wel een beetje tegenop, hoewel ik goede moed had. Maar ik heb op het laatste moment (vanmorgen) nog even de gehele presentatie overgezet van het Nederlands naar het Engels. De tekst geschreven die ik wilde vertellen en daarna nog 2.5 keer geoefend. Toen naar een vriendin gegaan die mee zou gaan naar het colloquium om daar erachter te komen dat ik mijn tekst vergeten was. Snel nog een keer uitgeprint (ik had ze als notities bij de sheets gezet) en vlak voordat ik de presentatie ging houden nog even snel een keer doorgenomen.

Tijdens de hele presentatie de aantekeningen niet nodig gehad. Niet één keer! Alles waar ik de afgelopen jaar aan gewerkt heb, verzameld heb qua informatie, me in verdiept heb, kwam gewoon eens allemaal naar me toe. Mijn tweetalig onderwijs zorgde ervoor dat ik moeiteloos wisselde tussen Nederlands en Engels, met correcte uitspraak en voldoende tempo. Mijn minor educatie en daarmee mijn ervaring voor de klas zorgde ervoor dat ik open voor de groep kon staan en waar nodig was kon improviseren omdat er mensen waren met minder kennis dan verwacht en dat improviseren kon ook weer omdat ik echt wist waar ik het over had.

De ppt had ik ook gemaakt met de kennis van mijn minor en de ervaring die ik de afgelopen jaren heb opgedaan, waardoor er een grapje in verwerkt was, één animatie en voornamelijk tekst met een plaatje, waarbij de tekst beperkt was en het plaatje nuttig. Al scheelde het wel dat bij kleurgenetica (mijn onderwerp was: the color of cattle, how the TaurOs can get its color) de meeste plaatjes nuttig zijn.

Ik stond enthousiast met mijn handen mee te gebaren, al was het soms wat te enthousiast en het tempo van mijn praten lag per ongeluk ook een beetje hoog. Maar dat was omdat ik bang was niet op tijd af te komen. Maar het is gelukt en ik denk dat het heel goed gegaan is. Ik krijg pas bij mijn eindgesprek feedback te horen en mijn cijfer, maar ik verwacht eigenlijk toch wel minimaal een 7 voor mijn colloquium en misschien zelfs nog wat hoger. Ik ben heel nieuwsgierig.

Voor vandaag wilde ik kijken of er nog wat schoolwerk ging lukken, maar dat is er niet meer van gekomen. Ach, dat geeft niet. Morgen weer een nieuwe dag. Voor vandaag heb ik een fikse stap gezet in het volbrengen van mijn Bsc en dus van doel 7. Ik kleur hem nog niet aan, pas als ik mijn thesis helemaal heb afgerond kleur ik hem aan. Maar het begin is gemaakt (de thesis is trouwens ook ingeleverd voor de 2e keer, maar nog niet terug).

Goed, grapje één.

 
wildkleur rode stier













wildkleur rode koe



Wildkleur rood kalf, die set achterpootje achter het moederbeest.

Die zagen ze niet aankomen.

En de ander was een voorbeeld van brockling.

"Brockling is pigmentation is white markings, like you can see in this very cuty little calf over here."


Te schattig toch?

En toen was iedereen dus direct weer bij de les. Exact daarom is het belangrijk af en toe een grapje in een presentatie te verwerken.

En nu ben ik moe. Ik ga nog een filmpje kijken uit de voorraad documentaires en daarna ga ik naar bed. Tot morgen.

Groetjes, Domor.

Geen opmerkingen: