maandag 27 oktober 2014

Vergeten wekker

Zoals waarschijnlijk al duidelijk geworden was doordat er niks over geschreven werd, is het vrijdag niet gelukt. Het was een behoorlijke domper maar ik wist dat dat risico erin zat. Om 13 uur naar huis gereden en het was echt ontzettend druk op de weg. Mensen waren hectisch en er zaten wat raren op de weg. Maar ik kwam goed mee. Voor het eerst een echt onverwachte ambulance achter me gehad sinds mijn rijlessen. Ik zag hem zo'n 5 auto's achter me opdoemen dus direct plaats gemaakt. De persoon achter me had een ander idee, die kon mij nu namelijk inhalen en daarna nog rustig aan een vrachtwagen inhalen.

Heel even had ik weer mijn rij-instructrice naast me, "stuur los en gas geven." dat heb ik uiteraard niet gedaan (wees niet bang), maar ik was me toen helemaal wezenloos geschrokken. Ik had hem niet gezien en niet gehoord en pas toen ze dat zei keek ik in mijn binnenspiegel, hij zat direct achter me. Sindsdien ben ik een behoorlijk trouwe spiegelaar (gemiddeld elke 5 sec check ik mijn binnenspiegel en vaak ook mijn linkerbuitenspiegel). De reden dat ik net wel in plaats van net niet voor mijn rijbewijs geslaagd ben, verwacht ik. Want ik keek wel te weinig in mijn dode hoek volgens de examinator.

Ik heb mijn rijbewijs vandaag exact 2 maanden. Wat een ervaring heb ik al op gedaan. Ik heb er 2500km op zitten, ben in Naaldwijk geweest (dat was een foutje), meerdere malen in Amersfoort en ook andere plaatsen heb ik ondertussen gereden. Mogelijk staan er binnenkort nog wat uitjes op het programma, in ieder geval Arnhem en mogelijk ook Amsterdam en Barneveld. Ooit wil ik nog naar Groningen (dat is een lang verhaal). 2 maanden terug pas, dat ik 's avonds eigenlijk nog niet kon bevatten dat het gelukt was, tegen alle waarschijnlijk in. En nu cross ik heen en weer. Gisteren was het ook behoorlijk druk op de weg en er werd regelmatig gereden als gekken. Ik had zelf ook de storm in de kop dus ik ben niet zuinig wezen rijden maar gewoon lekker op de linkerbaan mee met 105, 125 of 135, afhankelijk van wat mocht.

Karma gaf aan het einde wel even een duidelijke waarschuwing. Ik had iets te veel gepocht (in mijn hoofd) met dat Karma met mij was, dus kwam er een 45km/u wagentje de 80km/u weg op. Zijn invoegstrook was net van doorgetrokken streep naar onderbroken strepen gegaan dus hij (zij) mocht naar links en dat deed hij dus ook, vlak voor mijn auto met 30km/u. Harder dan dat is hij ook niet gegaan, gelukkig moest ik er de volgende af, maar dat was echt levens gevaarlijk. Ik ging er wel vanuit dat hij niet harder dan 45 zou gaan, maar a) had ik niet verwacht dat hij hem er zo voor zou gooien en b) had ik verwacht dat hij dus 40-45 zou gaan. Maar goed, vol in de ankers was er echt nog wel te remmen, maar Karma was duidelijk, minder pochen en meer genieten.

Vandaag voor het eerst weer college sinds een paar weken. En dus moest ik echt om 6 uur opstaan om te kunnen wandelen, pauze houden, terugwandelen en naar school te fietsen. Ik was mijn wekker vergeten en eerst was ik al om 5.15 wakker geworden, daarna werd ik om 6.15 wakker. Oftewel, plan veranderen want zo ging ik het niet halen. Ik heb snel salade klaargemaakt en in een beker van body&fitshop gestopt (2 bladen ijsbergsla, 1 tomaat, getopt met komkommer), een ei in mijn tas gedaan (niet handig), 3 flesjes groene smoothie en een flesje water in mijn tas gedaan. Een ei gegeten, banaan gegeten en de pillen geslikt, het was uiteindelijk 6.40 toen ik ging wandelen.

Om 7.50 was ik klaar met pauze houden en toen ben ik lekker naar school gewandeld in plaats van naar huis. Vandaar dus de grote hoeveelheid, want volgens het rooster zou ik tot 12.15 nu school en hebben en dan van 13.30 tot 17.15. Dat zijn best lange dagen voor colleges, 5 dagen in de week.

Het is gelukkig niet zo erg, want vandaag had ik van 8.30 tot 9.15. Toen was ik al uit. Ik ben nog een stukje gaan wandelen ('s ochtends 4.8km, om 9.15 5.4km) en weer pauze gehouden, wat gegeten (kwam die salade toch nog van pas) en daarna naar huis. Nog wat nuttige dingen gedaan om daarna te lunchen en weer naar school te gaan. Deze keer 45 minuten college en daarna nog een uur computerpracticum. Iets over drie├źn waren we (een vriendin doet blijkbaar exact dezelfde vakken als ik) klaar. Uiterst chill. En sindsdien heb ik nog wat aan school gezeten, FreeRice gedaan (150K zit ik nu op) en zo nog een beetje Duolingo. Morgen wel lang college, maar ik heb mijn wekker nu alvast gezet.

Ik verwacht zo nog even bezoek, dan lekker mijn avondwandeling maken en dan de avond afronden.

Alweer zo'n blog zonder foto, dat is wel saai. Het gebeurt me te veel en dus nog even een foto van mijn pennypony('s):
Degene met de vlecht is Dante, en die heeft een echt pennyverhaal. We hebben hem gekocht met 4 maanden van een boer. Bij de boer gingen ze eind van de week de schuur in (en dus werden ze dan gespeend), dus hebben we hem meegenomen. Hij at niks, een handje hooi per dag. Hij kende geen brokjes, brood, appeltjes, en hij was doodsbang. Hij was letterlijk onbenaderbaar. Het voer hebben we uiteindelijk wel voor elkaar gekregen door veulenbrokjes met warm water te weken en dan met de lepel te voeren. Dat is de eerste keren strijd geweest (je moest hem daarvoor namelijk eerst vangen), maar daarna, als je hem maar niet aankeek, kwam hij naar je toe en at hij van de lepel. En daarna uit het pannetje. Nog iets later at hij ook de droge brokjes en at hij dus gelukkig eindelijk.

Maar hij was nog steeds onbenaderbaar. Uiteindelijk is hij als cursusmateriaal meegeweest naar Annemarie van der Toorn en sindsdien ging/gaat het steeds beter. En nu kon ik hem gewoon zo invlechten, geen halstertje, niets. Mijn pennypony, van onbenaderbare "wilde" hengst tot tutpony (mits het niet te lang duurt). Ik ben trots op hem.

Groetjes, Domor.

Geen opmerkingen: