zondag 23 november 2014

De hond van mijn buurvrouw

Ik zwerf virtueel heel wat uren rond op het web. Meer dan de bedoeling is, natuurlijk, maar regelmatig krijg ik iets aan informatie te pakken die leuk is, nuttig is, uiterst informatief zelfs, en dus heb ik de neiging te blijven plakken. Het is net gokken, en dus ook wel een beetje verslavend. Maar het is ondertussen voornamelijk gewoontegedrag (geen afkicksymptomen als ik er een tijd niet bij kan, hoogstens even verveling).

Soms komt er dan iets langs dat je aandacht trekt, op een positieve manier. "De hond van mijn buurvrouw" was zoiets. Ik was wat aan het rondbladeren op een forum, toen ik deze topictitel langs zag komen. Vaak zijn het klaagtopics, niet erg interessant. Maar iemand heeft een probleem en soms kan je dan toch net wat helpen met een tip of zeggen dat ze het inderdaad zwaar heeft. Maar dit topic was anders, bleek nadat ik het geopend had.

Met dank aan Rien, van wie ik toestemming heb haar bericht te kopiƫren en ook aan jullie te delen.
Op het forum lees je vaak "ik maak me ongerust over de hond van mijn buren" en dan een verhaal over een hond die slecht behandelt wordt. De TS (red: topic starter) maakt zich zorgen en zou het graag anders zien, maar ja, wat kan je doen. 
Ik ga jullie eens de andere kant van het verhaal laten horen (pardon, lezen) De hond van mijn buurvrouw; daar word ik nou heel gelukkig van!
Mijn buurvrouw, alleenstaand, volwassen kinderen zijn de deur uit, had een half jaar geleden ongeveer een hond gehaald uit het asiel. Een groot en massief ras, ik denk een American Bulldog. Nou ja, je kent het type wel, groot, gladde vacht, massieve kop. Ach, wat een ziel was deze teef. Veel te dik. Sloom, bang voor alles en nog wat. Maakte geen contact met de baas, geen contact met andere honden (ging achter in de riem hangen "baas ik wil hier weg"), slofte achter de baas aan, staart op half zeven, oren plat tegen d'r kop aan (koppie kan je niet zeggen bij dit dier :) ) Kortom; haar hele houding en wezen straalde uit "ik ben ongelukkig!". Ik kwam met de buurvrouw in contact door de honden. Terwijl mijn honden haar hond begroetten vertelde buuf het verhaal. Ze had deze teef uit het asiel gehaald. Ze was voor de broodfok gebruikt, er was nooit aandacht aan haar besteed. Ze kon niets, kende niks, was overal bang voor, kon niet los lopen, want kende geen een commando, wist niet met andere honden om te gaan etc. etc. 
Vorige week stond ik voor het raam, en ik zag wat herfstblaadjes door de straat ritselen. De herfstblaadjes werden achterna gezeten door een vrolijke loslopende (!) Senna, die met de oren naar voren en de staart omhoog duidelijk op blaadjes jacht was. Ze keek om naar haar baas "he, ik loop vast even vooruit, te spelen. Kom je ook?" Ze hebben samen hard gewerkt die twee. En daar werd ik nou helemaal vrolijk van. Kunnen we ook eens een succes story delen. Leuk toch?
Ik vind het inderdaad leuk. Heerlijk dit soort positieve vibes die de wereld ingestuurd worden. Ik kan dus alleen maar zeggen. Bedankt voor het delen Rien!

Groetjes, Domor Verbeuk.

Geen opmerkingen: