dinsdag 11 november 2014

Sint Maarten

Het blijkt Sint Maarten te zijn. Nu zal ik heel eerlijk zijn dat ik daar dus nog niet nooit van gehoord had, buiten de tv om, voordat ik Wageningen kwam wonen. Blijkbaar wordt dat in mijn vorige woonomgeving niet gevierd. Maar tijdens mijn wandeling hield ik zoals altijd op het muurtje mijn pauze, een hoop kinderen kwamen langs met hun ouders. Sommige hadden een waxinelichtje in een glazen pot, anderen hadden een ledlampje aan een draadje, maar iedereen had er zin in. Het weer werkte gelukkig mee. Heel even leek het te gaan regenen, maar het werd niet meer dan een paar druppels.

Vandaag werd Boris al weer 7 jaar oud. Boris is een kruising Schnauzer x Maltezer, dus hij moet minimaal nog 7 jaar mee gaan in goede gezondheid. Mijn ouders zijn lekker met hem naar het bos geweest als verjaardagsuitje, ze geven hem van mij een aai extra. Ik ben er nou eenmaal niet.

Op dat muurtje had ik vandaag nog een leuk momentje. Want zoals ik al eens aangegeven heb, ben ik hulpdienstspotter: http://blog.mizora.nl/2014/09/een-glimlach-op-je-gezicht.html

Daar komt trouwens niet de wens van op de foto met de politie vandaan. Als het aan elkaar geknoopt moet worden, is het spotten eerder daaruit ontsponnen, doordat toen iets van een vonk van de politie grip heeft gevat. Spotten doe ik nog maar een paar jaar. En dat is voornamelijk kenteken-gericht. Ik ben begonnen met spotten omdat ik tijdens het wandelen een periode rond hetzelfde tijdstip hetzelfde rondje liep. Voor de Wageningers onder ons, rond 19.30 langs de Generaal Folksweg. En opeens kwam ik avonden achter elkaar daar een politieauto tegen.
De eerste keer denk je: "oh, politie."
tweede keer: "alweer politie."
derde keer "eens op die kentekens letten"
vierde keer vergeet je dat
vijfde keer zie je het kenteken (ik denk de ...-JBG-5, het enige incomplete kenteken dat ik ken)
en daarna zie je ze daar nooit meer.

Maar toen was wel de interesse in kentekens gestart. Want zag ik nou steeds dezelfde, of niet? En dus begon ik erop te letten, dat was sowieso wel leuk tijdens het wandelen, dan had ik wat te doen. Twee jaar lang ging het met vlagen en halve kentekens. Het kentekens lezen veranderde heel voorzichtig in spotten. En ik vond iemand die daar wel in mee wilde gaan. Die ze ook tof vond. Dus wisselden we regelmatig de vraag "Heb jij je politie van de dag al gehad?" eigenlijk kwam je politie best vaak tegen, veel vaker dan dat ik me herinner van voor het spotten. En dat terwijl er hele periodes tussen zaten dat ik enkel op en neer naar de uni fietsten, omdat ik geen zin had om te wandelen.

De stap naar het echte spotten is echter gekomen tijdens de demonstratie tegen Monsanto. Er bleven maar motoren voorbij komen. Aan het begin hadden we het te druk met alles. We hadden beide nog nooit in een demonstratie meegelopen. Maar later begonnen we steeds meer te zien. We hadden wel de grote hoeveelheid motoren die langs kwamen gezien, maar op een keer begon het ons op te vallen dat er eigenlijk maar 3 kentekens langs kwamen, dat is nog eens wat anders dan de 15+ die we verwacht hadden. En die vele busjes? Dat waren er 4. Wel ieder met een eigen ME-team (waarvan één een aantal leden had die leken op flashpoint-karakters, dat was nog extra tof).

Maar terug naar de motoren, want daarom begon ik dit hele verhaal. 3 stuks, de BH'er, de VT'er en de 99. Laat een dierwetenschapper 5x VT'er zeggen en het wordt vanzelf (verstaan als) Veeteler. De eerste motor had zijn bijnaam te pakken. De BH'er is uiteindelijk Bach geworden en de 99 Jeffrey, maar die 2 hebben pas veel later een bijnaam gekregen. Nadat Anita haar bijnaam gekregen had, een Astra waar ik niet op de term Astra kon komen. Nadat mijn wandelpartners bijgekomen waren van het lachen, besloten we gezamenlijk dat ze wel Anita kon blijven heten. Ik ben opgegroeid op een industrieterrein waar vrijwel alle vrachtwagens bijnamen hadden, en nadat ik dat bij mijn wandelpartners voorstelden, hebben we meerdere wandelingen lol gehad met het bedenken van bijnamen. De Veeteler is uiteindelijk Vincent de Veeteler gaan heten, want er rijden meer dan 1 Veeteler (VT'er) rond, een ander heet Vladimir en de rest heeft geen bijnaam gekregen (een andere Veeteler valt hij dan gewoon onder).

Terug naar het muurtje. Daar zittend, genietend van alles dat langs komt, zit ik daar ook niet ontactisch voor politievoertuigen en vaak komen er ook ambulance en brandweer (die laatste voornamelijk voor oefeningen) langs op de dichtbijgelegen weg, doordat dit een hoofdweg is. Maar eigenlijk is die plaats voornamelijk uitgekozen omdat het er verbazingwekkend comfortabel zit en er eigenlijk altijd wat te zien valt. Fietsers, voetgangers, mensen die de hond uitlaten, kinderen, auto's, te veel verlaagde auto's voor de drempel die daar zit (ok, het gaat door merg en been), mensen die kunnen parkeren en mensen die niet kunnen parkeren, mensen die een bloemetje kopen en mensen die volgens mij een hele reeks aan overspel moeten goedmaken, maar ook dus hulpdiensten en beveiliging en dierenambulance en anwb en toezichthouders (ja, die worden meegespot). Een enkele keer een legerhelikopter of een straaljager en als de zon opkomt altijd een prachtig plaatje. Ik heb al meer dan eens een stukje geschreven, daar zittend op dat muurtje, over de verschillende dingen die daar langs komen. Zelden kunnen alle leuke dingen genoteerd worden, er is gewoon te veel te zien, te voelen, te beleven. De sfeer, de uitstraling, het gedrag.

Maar dus ook de politie. En vandaag was het raak. 3x kwam Jan langs, de nieuwste lichtbalk. Hij heeft Bob vervangen. Nu is de tweeling helemaal weg, Bob en Job, met hun broertjes Rob en Rob in Barneveld en Bennekom (de 17/18/19/20-RRH-6). Alleen de 19 heb ik nooit gezien, die heb ik gewoon voor de grap een keer opgezocht, want ik was tijdens een anders dan anders rondje waarbij ik verdwaalde en ik Bennekom belande eindelijk achter het cijfer van De RRH6 gekomen, een vriendin had tijdens had tijdens haar eigen rondje ook eindelijk het cijfer van De RRH6 gezien. Jammer dat onze cijfers niet overeen kwam. Zij had de 17 gezien, ik de 20. En op het moment dat we dat bespraken kwam de 18 voorbij. Tja, zou de 19 dan ook bestaan? Zo doende dat ik weet dat die in Barneveld staat/stond.

Ooit was Tom de baas, Tom was de oudste, de eerste waar het volledige kenteken van bekend was en hij was tof want zijn grill was duidelijk anders. Tom werd vervangen door Tim. En nu, nu ook Bob weg is, is de Tim de oudste van de lichtbalken. Tim heeft nu Tom volledig vervangen. Sam is trouwens de 3e luchtbalk, die heeft Job vervangen. Sam heb ik vandaag ook gezien.

Maar het wordt leuker, want ik heb ook Tuccy gezien, ook wel TucTuc genoemd. En Sally. Waarom zijn die leuker dan Jan en Sam? Dat is simpel, ze zijn lastiger te herkennen. Ze missen hun strepen, en dat zal vast niet per ongeluk zijn. Jodi is ook nieuw, die heeft Jenny waarschijnlijk vervangen. Maar Jodi heb ik vandaag niet rijdend gezien.

Het wordt nog beter, want eigenlijk was ik niet aan het opletten toen TucTuc kwam, er kwam namelijk een motor deze kant op waar iemand op zat met een verdachte kleur helm. En des te dichterbij hij kwam, des te verdachter de houding ook werd, en het type motor en toen de strepen. Dat was dus wel duidelijk. We hadden een Worm! Ja, een Worm. Want om één of andere reden, ondanks dat ik zo min mogelijk in de regen wandel, kom ik motoragenten voornamelijk tegen als het regent of regenachtig weer is. Ik heb de logica er nog niet van gevonden, maar het patroon was duidelijk en Worm is zo makkelijk roepen. Motoragent en politiemotor hebben allebei te veel lettergrepen om soepel te roepen. En het is veel te obvious. Mijn groepje spotters is er grotendeels mee gestopt, maar in de tijd dat we veel liepen, was de gedachte wel dat we onze zogenaamde heat wel enigszins laag hielden. Heel hard Politie! roepen gaf te wenkbrauwen die omhoog gingen. Dus een bijnaam voor zoiets was wel zo makkelijk. En voor de motoren werd dat dus Wormen.

Op zo'n moment denk je dat het niet beter kan. Er komt gewoon een Worm op je pad. Hij stuurt naar rechts de bocht in, waarbij je de andere auto opmerkt die, alsof ze samen één beweging maken, sierlijk langs elkaar vlijen (ok, dichterlijke vrijheid. Maar je ziet daar zelden voertuigen elkaar netjes passeren. Ze lijken altijd van elkaar te schrikken en de dominantere geeft de onderdanigere over het algemeen maar een fractie van de beschikbare ruimte, net genoeg om te kunnen passeren en anders moet de ander daar  wachten). En de andere auto blijkt dus TucTuc te zijn, en de Worm was Vincent. Ik wist niet eens dat die nog reed! En Vincent is de tofste van de wormen, want degene die daar op reed tijdens de demonstratie tegen Monsanto kreeg het voor elkaar om een glimlach boven zijn vizier uit te laten komen, toen hij ons voor de zoveelste keer een (deze keer andere) worm zagen volgen met ons hoofd. Motoren hebben nou eenmaal hun kenteken alleen aan de achterkant zitten, dus je moet ze volgen als je het kenteken wilt weten.

Maar goed, Vincent en TucTuc dus, in één blik! Echt supertof. En toen ik naar huis liep zag ik vanuit de verte een busje richting mij rijden, dichterbij leek hij wel een lichtbalk te hebben, en dat klopte. Het was alleen niet Harry, die ik verwacht had, want dat is het standaard busje van Wageningen, maar Henk, een hondengeleider als het me correct vertelt is (er wil nogal eens wat aan onwaarheden zwerven in het spotterscirquit). Henk hoort bij het groepje Hans, Henk en Huub. Terwijl de Wageninger onderdeel is van het groepje Hilda, Harry, Holga.

Een hoop politie dus. Die hebben het absolute gebrek aan brandweer en ambulance zeker goed gemaakt. En nu heb ik het veel te laat gemaakt, ben ik er nog niet uit of ik dit wel of niet op het internet wil hebben en ben ik doodop. Gelukkig gaat morgen de wekker pas om 8 uur. Uitslapen, als ik tot zo laat weet te blijven slapen.

Groetjes, Domor.

Geen opmerkingen: