zondag 16 november 2014

Toch naar thuisthuis gegaan

Gisterochtend werd ik weer voor de wekker wakker. Nu stond hij pas om 7.30, maar toch, een positief teken en dus zat ik een uurtje later in de auto. Lekker naar thuisthuis even, daar is het toch gezelliger en voor het paard is het ook fijn als ik er ben. 's middags nog wel een dipje gehad, maar uiteindelijk wel tot 10 uur volgehouden. Er werd geklust in huis (met een werknemer) dus tussen de middag naar bed gaan was geen optie. De keuken wordt echt gaaf! Het plafond is voor een deel al in de grondverf gezet en beide setjes kasten zijn van muur. Mijn vader heeft de rommelig opgehangen bedrading verwijderd, en weer een stukje teruggehangen omdat mijn moeder anders de rest van de week geen licht heeft. Maar daar konden ze nu wel verven.

Toen zo'n 12 uur geslapen (van 22.00 tot 9.45) en daarna relaxed opgestaan. Na het ontbijt ben ik met het paard gaan wandelen. Nu hij minder buiten komt, is hij weer een flink stuk schrikachtiger. Ik had al wat aan zien komen, dus ik was gaan wandelen in plaats van rijden. Met de regen zijn er ook nog eens overal paraplu's en er waren vissers actief (in winteroutfit). Maar goed, op het moment dat hij even rustig was heb ik toch nog een foto kunnen maken.

Een nat paard valt niet te poetsen, en hij gaat als het regent graag naast zijn afdak staan. In combinatie met zijn zaagselbed is dit het resultaat:

Maar hij deed wel heel hard zijn best. 2 keer moest ik hem flink in zijn achteruit zetten, toen had hij de gedachte te gaan leiden. Maar voor de rest deed hij zelfs heel hard zijn best toen hij de persoon achter ons (met hond, paraplu en wandelstok) echt doodeng vond. Hij ging wel draven, maar deed dat zijwaarts terwijl hij achter mij bleef. Die meneer was ook echt aardig, die zei: "laat hem maar even kijken!" en Victor mocht zelfs aan zijn paraplu snuffelen en de meneer gaf hem een aaitje. Toen hij weer wat gekalmeerd was, zijn we weer verder gegaan. Hij vond het nog steeds spannend, die meneer achter hem, maar hij was niet meer zo benauwd er van. En toen waren we al weer bijna thuis. Mocht hij eten en kreeg hij hooi. Netjes alles gemest en klaargezet voor vanavond en morgen ochtend. Tussendoor zijn we nog even wezen lunchen, zaterdag of zondag is het namelijk extra veel werk. Want dan verwijderen we de natte plek, controleren zijn bed extra goed op losse mestballen en doen we er een halve of een hele baal zaagsel op. En bij de shetten dezelfde routine. Die staan op vlas en daar kijken we bij of er een hele baal vlas op moet of dat ze nog wel een weekje kunnen. Een halve baal vlas is namelijk echt niet praktisch. Vlas is namelijk glad en als een halve baal vlas omvalt, dan mag je ruimen. Zaagsel kan je op zijn kop houden en dan fladderen er maar net een paar vlokken.

Daarna weer terug naar Wageningen. Even boodschappen gedaan en toen een beetje ingestort. Ik had spareribs gehaald voor vanavond.

Wel heb ik nog genoten sinds ik in Wageningen ben. Ik heb "Alpha & Omega" gekeken, een animatiefilm over wolven. Waar de Omega's er zijn om ruzies te sussen door grapjes te maken etc. en de Alpha's de gewoonlijke rol hebben om te leiden. Een leuke film om even bij te relaxen.

En daarna heb ik "Een leven achter prikkeldraad" gelezen. Dat was totaal andere koek. Inderdaad niet zo'n dik boek, wel een open einde en ik was even uit het veld geslagen toen bleek dat er niet nog een hoofdstuk kwam. Maar wel een goed geschreven boek en hij heeft me weer een stukje inzicht gegeven in het leven van anderen. #52.2 afgerond!

Nu nog even Numeri 1 t/m 5 lezen en dan is het mooi voor vandaag.

Groetjes, Domor Verbeuk.

Geen opmerkingen: