donderdag 25 december 2014

Iedereen een fijne kerst en een gelukkig nieuwjaar toegewenst!


Zo, dat als eerste even gedaan. Over op de orde van de dag (hoewel, 1e kerstdag is dit misschien wel de orde van de dag).

De afgelopen dagen waren druk, zeer druk, maar wel heel leuk en gezellig. Gisteren ben ik tijdens het met de beesten lopen zeiknat geregend. Ik had de hond gelukkig 2 fleecekleedjes aangedaan, want hij had het nu al koud, voordat we de straat uit waren. Hij had pech, want hij moest toch gewoon wel 20 minuten uit en nog aan de flexi ook (anders mag ik van hem wandelen en wacht hij wel thuis op de mat tot ik terug ben). Daarna met het paard geweest, kanaal op en neer. Aan het einde van het kanaal is het winkelcentrum, daar had ik even een uitdaging. Want er stond een vrachtwagen extra en nog voor de laatste tuin begon stond hij al snuivend naast me (het laatste huis heeft een grote tuin). Dus daar gingen we op oefenen. Zo ontzettend gevaarlijk en paardetend was die vrachtwagen in mijn ogen namelijk niet. Zelfs al was Victor daar het duidelijk niet mee eens.

Eerst vanaf het fietspad gekeken, maar ik vond zijn gedrag niet voldoende verbeteren en dus heuveltje af gelopen en daarna aan de kant van de vrachtwagen er weer op (er zitten bosjes tussen het fietspad en de vrachtwagenparkeerplaats). Snuivend en wel kwam Victor dichterbij, totdat ik dichtbij genoeg was om de vrachtwagen aan te raken. Op het moment dat ik dat deed, stond hij opeens weer 3 meter verder. Daarvoor loopt ik dus met een 10m-lijn ;) Dus hem terug meegenomen, "Victor, stapje" en dan nog een stapje, totdat ik de vrachtwagen weer kon aanraken. Hem weer aangemoedigd tot een stapje en uiteindelijk snuffelde hij ook aan de vrachtwagen, met zijn nek zo lang als hij voor elkaar kreeg. En toen wilde hij er maar achteruit langs, want als je enge dingen tegenkomt waar je niet langs durft, dan zet de baas je er achteruit langs en volgens hem kan hij dat nu dus zelf ook. Foutje.

Ik heb hem gecorrigeerd, rechtgedraaid en weer laten snuffelen, en nog een keer, en nog (tig) keer. Op een bepaald moment vond ik hem rustig genoeg dus wil ik weglopen. Hij besluit echter dat dit weglopen veel sneller kon, dus ik heb hem weer teruggedraaid en opnieuw laten snuffelen, en nogmaals, etc. Totdat ik hem weer rustig genoeg vond en toen zijn we stapje voor stapje naar beneden gelopen. Ieder pasje voorbij mij, betekende 2 pasjes achteruit richting de vrachtwagen en dus kwamen we rustig beneden aan, tijd om langs het fietspad weer omhoog te gaan en naar huis te lopen. Missie geslaagd!

Eenmaal thuis heb ik het paard even eten gegeven en daarna heeft mijn moeder mij naar binnen gebonjourd. Hoewel mijn officieel niet waterdichte jas prima waterdicht is, was ik voor de rest wel doorweekt en kon je de onderkant van de mouwen van mijn jas uitwringen. Toen ik mijn broek uitgetrokken had en omhoog hield, druppelde er water uit. Droge kleren waren erg fijn kan ik je zeggen.

Even koffie gaan drinken en daarna het mesten bij het paard gedaan, waarna we aan de kerstvoorbereidingen zijn begonnen. Hoewel dat ook leuk was, ga ik daar verder niet op in, zo meteen ga ik me lekker aankleden en weer de hond uitlaten. (en in dat bloggen gaat altijd zo veel tijd zitten).

Nogmaals iedereen een fijne kerst gewenst.

Groetjes, Domor Verbeuk.

Geen opmerkingen: